Mουσείο της Αθωότητας, Κωνσταντινούπολη
Το Μουσείο της Αθωότητας είναι η υλοποίηση του λόγου ενός συγγραφέα. Είναι ταυτόχρονα μια βιτρίνα του έρωτα, της μυθοπλασίας και της αναπαράστασης της πραγματικής ζωής της Κωνσταντινούπολης στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Η ίδρυση του Μουσείου βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Orhan Pamuk. Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε το 2008 και το Μουσείο άνοιξε στο κοινό το 2012.
Ο Pamuk είχε πάντα αυτό το σχέδιο να δημιουργήσει ένα μουσείο αποτελούμενο από αντικείμενα που φέρουν αναμνήσεις και νοήματα από την εποχή που περιγράφεται στο μυθιστόρημα από την αρχή. Τα εκθέματα είναι διατεταγμένα με τη σειρά που αναφέρεται στο μυθιστόρημα. Η σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια μπορεί να κρατήσει κάθε επισκέπτη γοητευμένο και μαγεμένο από την ιδέα. Λέγεται ότι ο Pamuk συγκέντρωνε αυτά τα αντικείμενα από τη δεκαετία του 1990, όταν του ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα να γράψει ένα μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο.
Η ιδέα του Μουσείου της Αθωότητας
Το Μουσείο της Αθωότητας επικεντρώνεται στην ιστορία δύο κλασικών ερωτευμένων. Ο ήρωας Κεμάλ προέρχεται από μια τυπική ανώτερη κοινωνική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης, και η αγαπημένη του Φουσούν προέρχεται από μια σχετικά μεσαίας τάξης οικογένεια. Αν και και οι δύο είναι μακρινοί ξάδελφοι, δεν έχουν πολλά κοινά. Σύμφωνα με την αφήγηση του Κεμάλ, ενώ παντρεύεται τη Σιμπέλ, ένα κορίτσι πιο κοντά στην κοινωνική του θέση, ερωτεύεται τη μακρινή του ξαδέλφη Φουσούν. Από εκεί και πέρα τα πράγματα περιπλέχθηκαν ή μάλλον έγιναν ονειρικά.
Συναντιόντουσαν σε ένα σκονισμένο δωμάτιο με παλιά έπιπλα. Από εκεί εμπνέεται ολόκληρη η αρχιτεκτονική του Μουσείου. Αφού η Φουσούν παντρεύεται κάποιον άλλο, ο Κεμάλ συνέχιζε να επισκέπτεται τον ίδιο χώρο για οκτώ χρόνια. Σε κάθε επίσκεψη έπαιρνε κάτι από τον χώρο για να το έχει μαζί του ως ανάμνηση. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Μουσείου, αυτές οι αναμνήσεις αποτελούν τις συλλογές του Μουσείου.
Το κτίριο του Μουσείου είναι ένα διατηρημένο ξύλινο σπίτι του 19ου αιώνα. Το ξύλινο σπίτι με τις βιτρίνες του έχει εξιδανικευτεί ώστε να ξαναδιηγηθεί τον έρωτα με τον πιο αυθεντικό τρόπο. Κάθε εγκατάσταση στο Μουσείο αφηγείται μια ιστορία που επανασυνδέει το παρελθόν με το παρόν.
Τι υπάρχει στο εσωτερικό;
Το Μουσείο της Αθωότητας χωρίζεται σε ορόφους. Τα εκθέματα παρουσιάζονται σε τέσσερις από τους πέντε ορόφους. Κάθε έκθεση αναδεικνύει τους διάφορους χαρακτήρες του μυθιστορήματος — αυτούς που χρησιμοποίησαν, φόρεσαν, άκουσαν, είδαν, συγκέντρωσαν και ακόμη ονειρεύτηκαν — όλα επιμελώς τοποθετημένα σε κουτιά και βιτρίνες. Αυτά, γενικά, αναπαριστούν τη ζωή στην Κωνσταντινούπολη εκείνων των ημερών. Εφόσον ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος ανήκε σε δύο διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, το Μουσείο εκπροσωπεί και τις δύο.
Έχετε τη δυνατότητα να νοικιάσετε έναν ηχητικό οδηγό όταν εισέρχεστε στο μουσείο. Έτσι, καθώς μετακινείστε από βιτρίνα σε βιτρίνα, μπορείτε να ακούτε τον ηχητικό οδηγό να περιγράφει τη σύνδεσή τους με το μυθιστόρημα. Η αναφορά στο μυθιστόρημα κάνει το Μουσείο να φαίνεται πιο ρεαλιστικό, και η ύπαρξη του μουσείου κάνει το μυθιστόρημα να μοιάζει πιο φυσικό. Αυτή η σύνδεση γοητεύει πολλούς.
Τα εκθέματα είναι τοποθετημένα σε βιτρίνες που είναι αριθμημένες και τιτλοφορημένες σύμφωνα με τα κεφάλαια του μυθιστορήματος. Λέγεται ότι ο ανώτατος όροφος κατοικούνταν από τον Kemal Basmaci από το 2000 έως το 2007, όταν χτίστηκε το Μουσείο. Τα χειρόγραφα του μυθιστορήματος καταλαμβάνουν κυρίως αυτόν τον όροφο. Το μεγαλύτερο και το μόνο ντουλάπι που δεν είναι διατεταγμένο σύμφωνα με τη σειρά του μυθιστορήματος είναι το κουτί αριθμός 68, με τίτλο '4213 Cigarette Stubs.
Η τελική λέξη
Το Μουσείο της Αθωότητας έχει ιστορία και είναι ένα από τα καλύτερα μουσεία στον κόσμο. Ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη είναι ελλιπές χωρίς επίσκεψη σε αυτόν τον παράδεισο της μυθοπλασίας και του έρωτα. Αν και δεν είναι απαραίτητο να έχετε διαβάσει το μυθιστόρημα πριν δείτε το Μουσείο, όλα θα έχουν περισσότερο νόημα αν το κάνετε.