E-pass van Istanbul omvat een entreebewijs voor het Kucuksu-paviljoen. Scan eenvoudig je QR-code bij de ingang en ga naar binnen.
Ontdek de historische charme van het Kucuksu-paviljoen
Ingedoken tussen de rivieren Goksu en Kucuksu was de weide ooit een imperiale tuin voor Ottomaanse sultans. In de loop der tijd werden Goksu en de omgeving een geliefde plek voor een uitje van de inwoners van Istanbul.
Een tijdloze schat, beschreven door Evliya Celebi
Evliyâ Celebi, de beroemde Turkse reiziger uit de 17e eeuw, prees Goksu en noemde het "het water van de eeuwigheid". Hij beschreef het als een serene plek waar men kon genieten van ritjes met een roeiboot, omringd door rozentuinen, charmante paviljoens en watermolens die eigendom waren van de staat. Tijdens het bewind van sultan Murad IV (1623-1640) werd het gebied, dat zich uitstrekte tot aan Kandilli met zijn weelderige cipressen, opnieuw aangelegd en omgedoopt tot "Zilveren Cypres".
Geboorte van een imperiaal paviljoen
De eerste belangrijke structuur in deze imperiale tuin werd gebouwd tijdens het bewind van sultan Mahmud i (1730-1754). Grootvizier Divitdâr Mehmed Emin Pasha liet een houten jachtpaviljoen (1751-1752) bouwen voor de sultan, die de plek vaak bezocht om te jagen en te oefenen met schieten.
Onder sultan Selim III (1789-1807) onderging dit zeewaardige verblijf ingrijpende renovaties, waaronder een fontein gewijd aan zijn moeder, Mihrisah Valide Sultan, in 1806. Dit verblijf diende ook sultan Mahmud II (1808-1839), totdat sultan Abdulmecid (1839-1861) in 1856-1857 de sloop ervan beval om het nieuwe Kucuksu-paviljoen te bouwen. Het paviljoen kreeg later extra sierlijke decoraties onder sultan Abdulaziz (1861-1876).
Kucuksu-paviljoen: Een museum-paleis
Geopend als museum-paleis in 1983 beslaat het Kucuksu-paviljoen een grondoppervlakte van 15 x 27 meter. Het stenen gebouw, ondersteund door dragende muren, heeft twee hoofdverdiepingen en een kelder. In de kelder bevinden zich de wijnkelder, keuken en vertrekken voor bedienden, terwijl de bovenverdiepingen vier kamers op de hoeken omvatten die uitkomen op een centrale galerij, wat verwijst naar het traditionele ontwerp van een Turks huis. Het paviljoen werd vooral gebruikt voor recreatie en jacht en straalt historische charme uit.
Architecturale en artistieke pracht
De zeekant van het Kucuksu-paviljoen is versierd met reliëfdecoraties, een siervijver, een fontein en een trap, die allemaal westerse motieven tonen. Binnenin lijkt het paviljoen op een kunstmuseum met pleisterreliëfs en beschilderde ontwerpen op de plafonds, Italiaanse marmeren haarden, verfijnde parketvloeren, meubels in Europese stijl, tapijten en schilderijen—waardoor het een schatkamer is van historische en artistieke betekenis.